مانی رسانه ManiMedia

کمبود اقلام بهداشتی در شرایط کرونایی

مانی رسانه-کرونا هم مانند هر بحران دیگری در ایران به مشکلی تبدیل شده که باید خود مردم برای گریز از آن کاری بکنند.

به گزارش سرویس اقتصادی مانی رسانه-کمبود لوازم پیشگیری از ابتلای کادر درمانی به ویروس کرونا در بسیاری از مراکز درمانی به یک مشکل جدی تبدیل شده است. کمبود ماسک، دستکش و گان (لباس محافظتی) باعث شده تعدادی از پرستاران و پزشکان هم به بیماری مبتلا شوند و حتی در برخی موارد جان خود را از دست بدهند.

این کمبودها بسیاری را دست به کار خرید و ارسال این لوازم به مراکز درمانی کرده است. در طرف دیگر ماجرا مشخص نیست دولت تا چه اندازه در تامین این لوازم موفق است.

کمبود اعتبار و بودجه برای کنترل بحران یکی از بهانه‌های همیشگی دولت در مواجه با شرایط بحرانی در ایران بوده. حالا که شرایط اقتصادی در ایران به دلیل فشار تحریم‌ها بیشتر از هرزمان دیگری وخیم است، این موضوع از طرف دولت بیشتر از همیشه پررنگ شده است.

 در واقع مواجه شدن دولت با شرایط بحرانی همیشه ضعیف بوده است چه در گذشته چه در شرایط تحریم امروزه.

دولت امسال اعلام کرده بود که ۵درصد از بودجه یعنی معادل ۲۰هزار میلیارد تومان را برای مدیریت بحران در نظر گرفته است. به گفته رئیس سازمان مدیریت بحران ایران قرار بود سه درصد از کل بودجه در بخش پیشگیری و دو درصد دیگر برای اقدامات مقابله‌ای صرف شود. مشخص نیست آیا این اعتبار در همین زمینه ها مصرف شده است؟

دولت ایران در زمینه فرار از بار مسئولیت‌هایش هم سابقه تاریخی درازی دارد. دولت هرجا توانسته از زیربار مسئولیت‌های خود شانه خالی کرده و از مردم خواسته این مسئولیت‌ها را بردوش بکشند.

دولت حداقل در دو دهه گذشته تلاش کرده تا جایی که می‌تواند ساخت و تجهیز مدرسه و بیمارستان را به مردم و خیریه‌ها واگذار کند. در سال‌های اخیر میزان بودجه‌های که خیرین مدرسه‌ساز برای ساخت مدرسه پرداخت کرده‌اند از میزان بودجه‌های دولتی بیشتر بوده است.

در همین‌حال سیاست‌های دولت برای پولی‌سازی بهداشت و آموزش به کاهش دسترسی جامعه به این خدمات منجر شده است. از طرفی نظام ایران برای صرف بودجه در بخش‌های مانند تبلیغات، گسترش دامنه نفوذش در کشورهای دیگر، توسعه نظامی و تقویت بنیه سرکوب مردم و از این دست مخارج دست و دلبازانه هزینه می‌کند و هیچ‌گاه در این زمینه دچار کمبود اعتبار نمی‌شود.

زمان بروز بحران‌ها بهترین زمانی است که می‌توان کارآمدی یک نظام سیاسی را سنجید. دولت به معنای عام در ایران حتی در روزهای عادی هم به سختی نشانی از کارآمدی نشان می‌دهد.

بنابراین این ساختار درهم تنیده از فساد، ناکارآمدی و شانه خالی کردن دولت از بار مسئولیت‌ها در نهایت باعث شده در مواقع بحرانی مردم نه تنها به عملکرد دولت اعتمادی نداشته باشند بلکه خود جایگزین دولت شود. دولت هم نشان داده این روش را می‌پسندد و تلاشی برای تغییر رویه نشان نمی‌دهد. مدیریت خیریه‌ای کشور و بحران‌ها سال‌هاست به شیوه اصلی دولت‌ها در ایران تبدیل شده است.