مانی رسانه ManiMedia

نیم نگاهی به تحولات کلیساهای فارسی زبان

مانی رسانه- اگر به شیوه عملکرد و نحوه ارائه خدمات کلیساهای فارسی زبان حداقل در بازه زمانی ۴ دهه اخیر توجه کنیم به راحتی می توانیم دو برهه متمایز از یکدیگر را که منفک از هم و گاهآ هم زمان با هم بودند را تشخیص دهیم .اولی شیوه عملکرد در سرزمین مادری و  آن دیگرشیوه عملکرد در سایر نقاط جهان که بنا به تعبیری به اجتماعات مسیحی فارسی زبانان در تبعید مسمی است .اگرچه در اصول کلی کلیساها تابع یکسری وجوه مشترک در این دو حوزه می باشند ولی نمی توان تفاوت های جدی که در نحوه عملکرد شان وجود دارد را کتمان نمود. برای آن دسته از افرادی که پس از خروج از ایران ایمان آورده و به کلیساها پیوسته اند بدلیل عدم وجود هر نوع ذهنیتی از قبل هر شیوه و عملکردی راکه برای اولین باربا آن مواجه میگردند برایشان مبنا و پایه و اساس قرار گرفته و روش و سبک سیاق صحیح کلیساها میشمارند در همین مجموعه می توان از کسانی نیز نام برد که سابقه پیوستن آنان به ایمان مسیحی به ماقبل از مهاجرت به خارج از کشور بر میگردد لیکن بدلیل محدودیت های داخل امکان حضور در مجالس کلیساهای فارسی زبان را نداشته اند لیکن  آندسته از ایماندارانی که قبلا در کلیساهای فارسی زبان داخل ایران بوده و در آنجا رشد روحانی یافته اند بی شک در  مواجهه با برخی از این مجموعه ها در خارج از کشور دچار شگفتی و بهت زدگی شده و چه بسا قید حضور در چنین محافلی را به کل بزنند .گرچه نباید از حق گذشت چرا که هنوز گروه ها و کلیساهای مسیحی فارسی زبانی در خارج از ایران هستند که همچنان حافظ معیارهای مقدس کتابمقدس بوده و در ابعاد گوناگونی نظیر شیوه پرستش نوع و ساختار موعظات  نحوه ارائه خدمات شبانی و پاسخ گویی در قبال افکار عمومی همچنین شیوه آموزش و تربیت شاگرد به موازین و اصول بنیادین روحانی پایبند می باشند اما متاسفانه شیوه عملکرد برخی از این تجمعات به گونه ایی می باشد که هر چند قابل تسری به کل کلیساهای فارسی زبان خارج از کشور نبوده لیکن موجب گشته که چه برخی از آنانی که در داخل ایران عضو کلیسا بوده و چه برخی از آنانی که پس از مهاجرت به این جمع پیوسته اند به کلی عطایش را به لقایش بخشیده و از شرکت در هر اجتماع مسیحی که در آن به زبان فارسی ارائه خدمات میگردد خودداری کنند حقیقتآ آزادی در پرستش فرصتی است تا ایمانداران با آزاد شدن از قید و بندهای گناه آلود درونی بتوانند تکریم و احترام و پرستش خود را در قالب سرودهای روحانی  و دعا تقدیم خداوند نمایند نه آنکه با استفاده از ملودی های نشاط آور شیش و هشت ایرانی بهمراه حرکات موزون و فقط با چند کلمه و عبارت کتابمقدسی برنامه پرستشی داشته باشند راقم این سطور متاسفانه شاهد تصاویری از چنین جلساتی بود که اگر باند صدای آن قطع میگشت و فقط تصاور قابل رویت بود تصور میشد که مربوط به یک دیسکو و پارتی است ملودی هم به ضرب و زور چند واژه و کلمه کوشش میکرد تا بار روحانی داشته باشد اما بدلیل یاد آوری و همذات پنداری با موسیقی هایی که در کاباره ها و دیسکو ها پخش میشده فقط تاثیر منفی ایجاد مینمود جدا از امر پرستش ارائه تعالیم و موعظات ( البته در برخی موارد ) بگونه ایی شده که بدلیل طولانی بودن یا مستمعین به اندک خوابی رفته و یا  آنکه پس از استماع قریب یک ساعت یا بیشتر از موعظه اگر فی المجلس از آنان پرسیده شود که موضوع موعظه چه بوده؟ بالاجبار باید مجموعه ایی از عناوین را از پیدایش تا مکاشفه نام ببرند ! دیگر در خصوص ساختارها و مباحث حاشیه آنان ذکری نمی کنم . البته سنت پسندیده کلیسای های پروتستان در اکثریت قریب به اتفاق استقلال و به عبارت دیگر   بومی – محلی بودن آنان است که طبعا مانع پاسخ گویی در سطح مجموعه کلیساهای پروتستان میگردد چرا که هر کلیسا دارای استقلال رای می باشد اما آیا نباید فکری نیز به حال پاسخگویی به افکار عمومی و حتی بالاتر از آن پاسخ گویی به خداوند داشت ؟ ای کاش در کنار گسترش کار و افزودن تعداد به این اجتماعات که البته بجای خود امری پسندیده و مبارک است به همان اندازه نیز به بالا بردن سطح کیفی کار توجه میشد و تا بیش از این کیفیت فدای کمیت نگردد.

No announcement available or all announcement expired.