مانی رسانه ManiMedia

نیاز فرهنگ سازی رفتاری در کلیساهای فارسی زبان

مانی رسانه-امید ازگمی. برخی اوقات عباراتی در جمع مسیحیان فارسی زبان به  گوش می رسد که نشانگر نیاز به توجه جدی و اهتمام به امر فرهنگ سازی در این بستر اجتماعی بوده  و بیانگر این حقیقت است که صرف تجمع درمکانی چه در محیط خانگی و چه در سایر ابنیه و انجام برخی فعالیت ها برای تشکیل و استمرار فعالیت نهادی بنام کلیسا کافی نیست بلکه نحوه اداره و نظارت بر کم و کیف فعالیت ها توسط خادمین نیز بسیار دارای اهمیت است  چندی پیش یکی از خادمین خدا در فضای مجازی نصیحتی به برخی مسئولین کلیساها نمودند که وقتی اشخاصی را به خدمت کلیساها منصوب می کنید حداقل بدانان بیاموزید که پرستش و رهبری جلسات کلیسا را شعر و آهنگ خواندن و موعظه و خطابه کتابمقدس را سخنرانی تلقی ننموده و اینگونه ننامند! در واقع فقدان توجه لازم در خصوص فرهنگ رفتاری در برخی از اینگونه اجتماعات موجب شده تا برخی از آنان تحت عنوان کلیسا تبدیل به کلوپ و انجمن فارسی زبانان گشته و محلی برای گپ و گفت فارسی زبانان در غربت آنهم در زمان رسمی جلسات و حین اجرای عبادت درآیند بنحوی که حتی برخی به خود زحمت نمی دهند تلفن همراه خود را در جلسات کلیسایی خاموش و یا حداقل در حالت سکوت قرار دهند از اینها تاسف بار تر مشاهده برخی از نوجوانان است که در طی زمان جلسات با یکدیگر پیامک ردو بدل نموده و اصولا حضور و توجه به مطالب گفته شده در جلسات را ملال آور می شمارند که این خود از جهات بسیاری قابل تامل و بررسی است گرچه با کمال مسرت می توان گفت اینگونه عوارض و پدیده ها در همه جا مشاهده نمی گردد لیکن بویژه در نقاط جغرافیایی که اولین منزلگاه مهاجرین فارسی زبانان  است   بی شک وقت آن رسیده تا بجای آنهمه توجه به کمیت به کیفیت فعالیت های کلیسایی نیز پرداخته شود . عبارت معروفی است که می گوید اعضاء هر کلیسا به همان گونه عمل می نمایند که بدانان آموزش داده میشود البته بهتر آن است که بجای واژه آموزش از آموزش و پرورش استفاده گردد چرا که نمی توان از کسانی که در گذشته در جلسات هیچ کلیسایی شرکت ننموده  و با آداب و موازین شرکت در عبادات کلیسایی آشنا نیستند انتظار و توقع رفتار منضبطانه و اصولی را داشت. چرا که فرد با هر پس زمینه فکری که در گذشته داشته وقتی برای اولین بار به مکانی که دیگران کلیسا خطابش می کنند وارد شود هرگونه رفتار و کنشی را بعنوان یک عملکرد طبیعی آن جمع تلقی و خود نیز همانگونه عمل می نماید و اینجاست که مسئولین ذیربط و کسانی که نقش رهبری و آموزش را در کلیسا بر عهده دارند نه فقط می باید با سخنانشان به آموزش بپردازند بلکه در عملکرد و رفتار نیز الگوی پرورش محسوب گردند اگر امروز تا دیر نشده فکری به حال فرهنگ رفتاری افراد بویژه اشخاص جدیدالورود به کلیسا ها نشود بزودی این قبیل ناهنجاری های رفتاری با کمال تاسف تبدیل به هنجارهای طبیعی شده و آنوقت است که ارزش ها جای خود را به ضد ارزش ها  می دهند.