مانی رسانه ManiMedia

جلوه هایی ازکودکی و بلوغ در میان مسیحیان فارسی زبان

مانی رسانه- در رساله اول قرنتیان باب ۱۳ آیه ۱۱ می خوانیم که : زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف میزدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانند طفل تعقّل می‌نمودم. امّا چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.

اگرچه این عبارت کاربرد تفسیری خودش را در متن زمینه اش با خود بهمراه دارد اما جدا از آن به حقیقتی نیز مرتبط  با زندگی بسیاری از ما  اشاره  می نماید. مقاطع مختلف زندگی انسان ها به فراخور سن و محیط و تربیت اجتماعی و عوامل بسیاری دیگر واکنش ها  و عمل  و عکس العمل های خود را می طلبد و یکی از آن اخلاقیات کودکانه که در طفولیت بسیاری داشته و یا آن را در دیگر دوستان دوران کودکی تجربه نموده ایم نحوه دوستی ها و انتظاراتی بود که از دوستان خود داشتیم .

فی المثل زمانی که در کودکی با کسی قهر بوده و یا سر دعوا و ستیز داشتیم می باید دوستانمان نیز با آن شخص یا اشخاص همچنین باشند و اگر در کودکی در جمع دوستانمان  از کسی چیزی غیر این می دیدیم او را دیگر از دوستان خود ندانسته و  او را ترک  می نمودیم.

عجیب آنکه انسان ها بزرگ می شوند، اما در حوزه اخلاقیات برخی علائق و سلائق شان تغییر نمی کنند و همچنان برخی ویژگی های دوران کودکی را در بزرگسالی نیز بهمراه دارند و این یکی دیگر از عوارض ناشی از فقدان بلوغ اجتماعی و شخصیتی در افراد محسوب می گردد که در اقشار مختلف جوامع منجمله اجتماع مسیحیان نیز  قابل مشاهده  می باشد.

با این توضیحات می توان به یکی دیگر از آسیب هایی که در جمع مسیحیان فارسی زبان علی الخصوص آنانی که نقش رهبری داشته و می باید الگو سرمشق باشند اشاره نمود بدین نحو که در بین اقشار رهبری کننده در میان ایمانداران مسیحی بویژه ایرانیان مشاهده می گردد که اگر یک رهبر روحانی دچار اختلاف سلیقه و یا ناراحتی و دلخوری از یکی از همتایان خود  داشته باشد انتظار داشته و یا حتی توصیه می نماید که  سایر دوستانش نیز با آن اشخاص قطع رابطه نمایند!

سالها پیش اولین بار در حالی که هنوز در ایران بودم مشاهده چنین امری را نمودم آن هم نه در میان رهبران کلیساها در داخل بلکه از جانب برخی که در خارج از کشور بوده و چنین مطالبه داشتند که برخی رهبران داخل نمی باید با برخی از رهبران کلیسایی خارج از کشور مرتبط بوده و یا حتی دوستی نمایند چرا که خودشان با آنان مشکل   داشتند!

امروزه همین امر را بخوبی در میان برخی رهبران و فعالان مسیحیت فارسی زبان می توان مشاهده نمود که چگونه  همین انتظارات را از دوستانشان دارند تا حدی که حلقه دوستان برخی رهبران را تنها می توان در محدوده خاصی پیدا نمود چرا که مبادا با ایجاد دوستی و برادری روحانی با فردی مجبور به ترک دوستی و برادری با فردی دیگر شوند. باز تاب اینگونه عملکردها را امروزه بخوبی می توان در نگاهی به شبکه های اجتماعی و حلقه دوستان فعالان مسیحیت فارسی زبان یافت. شاید شبکه های اجتماعی و تعداد دوستان هرفرد در آن در نگاه اولیه  صرفآ تعدادی ارقام و اعداد بنظر آیند اما تغییرات آن و نحوه افزایش و کاهش آنان بسیار سخن برای گفتن دارند.

بد نیست گاهی نگاهی به فهرست دوستانمان در شبکه های اجتماعی انداخته و ببینیم چه تعداد افراد را می توان خارج از اردوگاه فکری  و نگرش های الهیاتی خود پیدا نمائیم.